«فرماندار تبریز به منظور تأمین معاش و هزینه های نانوایان، خواستار افزایش قیمت نان شد.» این مطلب در شماره ی 359 روزنامه ی سرخاب به چاپ رسیده بود. بنظر می رسد بی کفایتیِ فرد مسئول در قبال کنترل تهیه و توزیع نان باعث بروز مشکلاتی شده که اکنون جناب ایشان می خواهند با پرداخت رشوه از جیب مردم، سر و سامانی به وضع موجود بدهند. در قسمتی از اظهارات ایشان می خوانیم:«کم شدن وزن چانه و فروش غیر قانونی آرد سهمیه ای، که نانوایان به منظور کاهش هزینه های خود انجام می دهند، در نهایت منجر به کاهش کیفیت نان خواهد شد.» آن جناب ظاهراً تفاوت کمیت و کیفیت را متوجه نیستند! شاید هم طرف خود را . . . حساب کرده اند که اینچنین بی محابا استدلال می کنند!! ایشان فراموش کرده اند که در جایگاه خادم مردم ایستاده اند و ظاهراً با تکیه بر مسند فرمانداری، احساس سروری ملت به ایشان دست داده که نسنجیده و از موضع برتر سخن می رانند. یادشان نرود که نه فقط در برابر عملکرد که در برابر اظهارات غیر مسئولانه خود، باید پاسخگوی فرد فرد ولی نعمت های خویش (مردم) باشند.
آقای ذبیحیان:
مسئول نظارت بر نان کیست؟ لطفاً بجای توجیه، وظیفه ی نظارتی و کنترلی خود را انجام دهید. هزینه ی کوتاهی شما در این باب را مردم تا امروز با مصرف نانِ با کمیت و کیفیت پایین، پرداخت کرده اند و هیچ تضمینی برای برطرف شدن این معضلات پس از گران شدن نان وجود ندارد و مردم مجبور به مصرف همان نانِ قبلی فقط با قیمتی بالاتر خواهند بود!
اگر نانواها نان پخته شده را عمداً خشک کرده و و بعنوان نان خشک می فروشند، مقصر شمایید که نتوانسته اید وظایف کنترلی خود را درست انجام دهید، نه قیمت نان خشک کپک زده که مصرف آن توسط دام ها، حاصلی جز شیر و گوشت آلوده به انواع سموم و میکروب ندارد.
و اگر نانوایان، عمداً مشتری گریز می شوند و فعالیت غیر قانونی می کنند، علتش کاملاً روشن است. درست است که قیمت نان خیلی پایین است ولی دستمزد نانوا ها پایین نیست. لابد می توانید مانده ی سود یک نانوا را پس از پخت هر کیسه آرد 400 تومانی محاسبه کنید!
پیشنهاد میکنم برای حل این مسئله، مجوز نانوایی بدون هیچ محدودیتی صادر شود تا نانوایی به یک رانت تبدیل نشود. در این صورت و به شرط کنترل و نظارتِ صحیح بر قاچاق آرد و نان، کیفیت نان بر اثر عرضه و تقاضا بهبود خواهد یافت.
مشکلات مصرف کنندگان نان:
1- اجبار نانوا به مشتری برای خرید همه ی نان خارج شده از تنور با هر کیفیتی که باشد.
2- علی رغم تذکرات قبلی استفاده از جوش شیرین هنوز هم در بسیاری نانوایی ها صورت می گیرد که می توان با آزمایش های دوره ای با آن مقابله کرد.
3- برخی نانوایان، حتی در حضور مشتری و با وجود صف چند نفری نان، اقدام به جمع کردن نان برای عرضه ی خارج از شبکه می کنند.
4- مطابق فتوای برخی مراجع، عرضه ی عددی نان حرام است و نان می بایست وزنی عرضه شود.
5- ساعات فعالیت نانوایی ها اخیراً با قطع برق کاهش یافته و نانوایان اقدام به پخت ساعات قطع برق نمی کنند.
فارغ از تمامی قیل و قال ها، چنانچه اقدامی در راستای تحقق سلامت معنوی این قشر صورت گیرد، نه فقط مسائل مورد بحث اتفاق نخواهد افتاد، نیازی به کنترل هم نخواهد بود. زیرا هر کس خود ناظر بر اعمال خویش خواهد بود. غافل نباشیم که سلامت معنوی نانوایانِ یک جامعه، تأثیر غیر قابل انکاری بر سلامت فکری و عملی مردم خواهد داشت.
نوشته شده در بیست و هشتم مرداد 1387ساعت 13:13
......
|
|......