تبليغاتX
::: عالمی دیگر >> >>>>
   

صفحه نخست

پست الکترونیک

آرشیو وبلاگ

 

**********
آرشیو موضوعی

سلامت سرا
اشعار
حب دنیا
تاملی در بنیان خانواده
اسلام و مطالعات راهبردی (الگونامه ی زندگی)
شیعه شناسی و نهضت انتظار
نامه ها
شخصیت ها
امام شناسی
آیات منتخب
شیطان شناسی
یهود
الهی نامه
تعلیم و تربیت
سرویس خبر و اجتماع

**********
آرشیو نوشته های قبلی

دی 1388
آذر 1388
مهر 1388
شهریور 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
بهمن 1385
دی 1385
آبان 1385
شهریور 1385
خرداد 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384

**********

همراهان

 

درباره ی دکتر عباسی
سخنرانی های دکتر عباسی
وبلاگ دکتر عباسی
باشگاه
ابتدا
اندیشکده یقین
حیات طیبه
بت ها
داس و قلم
طب قرآني-تغذیه
درد دل اجتماع
صهيونيسم و جهان اسلام
tabrizblog
نقطه صفر
عصر ظهور
دولت قرآن
دانا
lord of love
بارانانه
آذر تیم-وبلاگ نویسی
نگاه نو
عطيلات حاج آقا و من
حاصل اوقات
کربلا
هجرت
ايپك/ باغ شمال
زورنا
حلقه
یک خبرگزاری زورکی
آذر پیام
نسل آسمان
چشمه ی پنهان
سفیر 313
گروه زیتون

.

.

.

.

.

web designer
برای درخشش دوباره اش
با همدیگر دعا میکنیم
..............

 

 

designer

.

.

.

.

 

آسيب شناسي ارتباط با قرآن(1):

++++++++++++++++++++ شیعه شناسی و نهضت انتظار +++++++++++++++++++++


آسيب شناسي ارتباط با قرآن(1)

آيا قرآن كتابي است كه براي خواندن و ثواب بردن نازل شده است؟

اگر چنين باشد، فقط بايد سعي كرد تا بيشتر و بيشتر قرآن خواند.

و اين يعني مسابقه ي كميت، و فدا كردن كيفيت. و اگر چنين باشد، شمر و عمرِ سعد بايستي بهتر از حسين(ع)، و ابوشترِ اول و مترسك كلاغ پرانِ دوم و الاغِ كاخ نشينِ سوم، مي بايد بهتر از علي(ع) قلمداد شوند. و البته بايد چنين تلقيي از كتاب و سخن حيّ الهي در ميان مردم بوجود آورده شود تا مسند حكومت غصب گردد و غدير محَقَّق نشود.

وقتي قرآن مي خوانيم انتظارمان چيست؟ اگر كسب ثواب و رسيدن به مقام رضايت الهي است، يا آنقدر احمق هستيم كه فكر مي كنيم با صرف ساعتي وقتِ ناقابل و قرائت يك جزء قرآن، به ثواب هنگفتي نائل شده ايم كه غالباً اينطور نيست! ويا نعوذ بالله، خدا را آنقدر احمق پنداشته ايم كه تجارت سرش نمي شود، و در قبال ساعتي صرف زمان، هدايايي بسيار گرانقدر خواهد داد!!!

بنا بر اين، جايگاه قرائت قرآن، اندكي پايين تر از خواندن روزنامه قرار مي گيرد. پُر واضح است كه هر كس روزنامه ميخواند، مي خواهد مطلب را دريابد و منظور آن را متوجه شود. ولي قرائت قرآن فقط بزاي ثواب بردن است.

و البته چنين قرآني بايد و بايد در قبرستان ها و براي مردگان خوانده شود.

قرآن زندگان، زنده است و اين قرآن اگر به دقت و با تدبّر خوانده شود، نكات فراواني از اندرون آن هويدا خواهد شد كه سراسر زندگي انسان را متحول خواهد كرد. اينك اين آيات را به دقت بخوانيم:

"و نُنَزِّلُ مِن القرآنِ ما هو شفاءٌ و رحمةٌ للموءمنينَ ولا يَزيدُ الظالمينَ الّا خَسارا" 82-اِسراء

"مَن عَمِلَ صالحاً مِن ذَكَرٍ اَو اُنثي و هو مومنٌ فَلَنُحيِيَنّهُ حياةً طيِّبةً و لَنجزيَنّهُم اَجرَهُم بِاحسنِ ما كانوا يعملون" 97-نحل

شفا و رحمت و حيات طيبه، با وِرد ما و جادوي خدا جامه ي عمل نمي پوشد... .

 

  نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم آبان 1386ساعت 23:33

...... |     |......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بگو يا الله... برخيز ديوارهارا بردار... و مرزها را در هم شكن اينجا بيكراني مقدس است و هر كراني ديده شود سراب است... سر خمها را بگشاييد... انگار انگور انتظار مي شده است! شايد شراب حضور سيرابمان كند.. اگر ادعاي دوستي با قرآن داريم، پس اثر اين دوستي كو؟!… انگار با خود تعارف داريم. اگر ميخواهيم آگاهانه، اصولي و شعورمند زندگي كنيم، لزوم هماهنگي در محوراصلي زندگي ضروري است. زندگي فعلي است كه صيغه ي آن در قرآن صرف مي شود غافل از اينكه (فعل انجام عمل است نه فقط صرف آن). دوران نظريه پردازي محض تمام شده است، بايد فعاليت عملي داشته باشيم. شناخت حق با درک عناصر زمان و مکان، شرایط و موقعیت‌ها، تعهد و مسئولیت‌ ما است. هدف هستی، تحقیق حقیقت است. محقق شدن حقیقت، جز با شناختن حق غیر ممکن است. حق دارای خاستگاه الهی است. و تقابل حق و باطل انکار ناپذیر است.