تبليغاتX
::: عالمی دیگر >> >>>>
   

صفحه نخست

پست الکترونیک

آرشیو وبلاگ

 

**********
آرشیو موضوعی

اشعار
حب دنیا
تاملی در بنیان خانواده
اسلام و مطالعات راهبردی (الگونامه ی زندگی)
شیعه شناسی و نهضت انتظار
نامه ها
شخصیت ها
امام شناسی
آیات منتخب
شیطان شناسی
یهود
الهی نامه
تعلیم و تربیت
سرویس خبر و اجتماع

**********
آرشیو نوشته های قبلی

خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
بهمن 1385
دی 1385
آبان 1385
شهریور 1385
خرداد 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384

**********

همراهان

 

درباره ی دکتر عباسی
سخنرانی های دکتر عباسی
وبلاگ دکتر عباسی
باشگاه
ابتدا
اندیشکده یقین
حیات طیبه
بت ها
داس و قلم
طب قرآني-تغذیه
درد دل اجتماع
صهيونيسم و جهان اسلام
tabrizblog
نقطه صفر
عصر ظهور
دولت قرآن
دانا
lord of love
بارانانه
آذر تیم-وبلاگ نویسی
نگاه نو
عطيلات حاج آقا و من
حاصل اوقات
کربلا
هجرت
ايپك/ باغ شمال
زورنا
حلقه
یک خبرگزاری زورکی
آذر پیام

.

.

.

.

.

web designer
برای درخشش دوباره اش
با همدیگر دعا میکنیم
..............

 

 

designer

.

.

.

.

 

من با شرمندگی در انتخابات شرکت کردم.

++++++++++++++++++++ شیعه شناسی و نهضت انتظار +++++++++++++++++++++


 

انتخابات نمودی از دموکراسی است، که ظاهری قابل قبول و همه پسند دارد. اما آنچه در باطن این ماجراست بسی نامطلوب و مایه ی سرافکندگی نوع بشر است. جمهوریت و مدنیت به عنوان دستاورد بشری، پدیده هایی هستند که شاید بتوان آنها را ترجمان مناسبی برای دموکراسی غربی دانست. این نوع حکومت و این جوامع از این حیث که در آن، خدا در متن جامعه حضور ندارد و به کناری نهاده شده، مورد نقد جدی می باشند. به این مفهوم که در این جوامع اصل اولیه ی باطلی مورد پذیرش عموم قرار گرفته که نشانی از کفر دارد. وآن اینست که بشر می تواند و باید سرنوشت خویش را رقم زده و برنامه ای برای خود طراحی(قانون گذاری) و آنرا اجرا نماید. و این حداقل به معنی نادیده انگاشتن قوانین الهی یا به مثابه ی صف آرایی در برابر خداست.

استاد رحیم پورازغدی در استدلالی به غایت رسا از دموکراسی به جمهوری احمق ها تعبیر می کند. با این عنوان که دموکراسی حکومتی است که درآن اکثریت ناشایست براقلیتی شایسته حکم می رانند و هیهات که اکثریت در مرتبه ی شایستگی قرارگیرند. و این حداقلِ انتقادی است که باعقل بشری بر دموکراسی وارد است.

با این حال، عدم مشارکت در این نوع حکومت به معنی اجازه ی یکه تازی دادن به طرف دیگر است.

یک نفر پس از پرس و جو و تحقیق فراوان با به کار گیری تمامی استعدادهای فیزیکی و فکری و صرف روزها زمان پر بهای خود کاندیدی در شان خویش یافته و به او رای می دهد، در مقابل او چندین نفر را می توان یافت که به تحصیلات، جنسیت، لباس وحتی قیافه ی افراد رای میدهند، شاید هم به پول سیاهی که نقداً از طرف می گیرند. مایه ی تاسف اینجاست که هردو رای دارای ارزشی برابرند.

اسلام جمع را محترم می داند و نظر جمع را محترم می شمرد ولی ازاین نکته نباید غافل بود که تعریف اسلام از جماعت آنچیزی نیست که معمولاً در اذهان ماست.

امام صادق(ع) نيز از جدش رسول الله(ص) نقل كرد كه:

«جماعةُ امتي اهلُ الحقِ واِن قَلّوا»

(جماعت امت من همان اهل حق اند اگر چه اندك باشند).

رسول الله(ص) نيز دربيان معني جماعت امتش مي فرمايد آنانكه برروش حق اند جماعت امت من هستند اگر چه تعداد آنها ده نفر بيشتر نباشد.

  

  نوشته شده در  بیست و هفتم اسفند 1386ساعت 0:39

...... |     |......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بگو يا الله... برخيز ديوارهارا بردار... و مرزها را در هم شكن اينجا بيكراني مقدس است و هر كراني ديده شود سراب است... سر خمها را بگشاييد... انگار انگور انتظار مي شده است! شايد شراب حضور سيرابمان كند.. اگر ادعاي دوستي با قرآن داريم، پس اثر اين دوستي كو؟!… انگار با خود تعارف داريم. اگر ميخواهيم آگاهانه، اصولي و شعورمند زندگي كنيم، لزوم هماهنگي در محوراصلي زندگي ضروري است. زندگي فعلي است كه صيغه ي آن در قرآن صرف مي شود غافل از اينكه (فعل انجام عمل است نه فقط صرف آن). دوران نظريه پردازي محض تمام شده است، بايد فعاليت عملي داشته باشيم. شناخت حق با درک عناصر زمان و مکان، شرایط و موقعیت‌ها، تعهد و مسئولیت‌ ما است. هدف هستی، تحقیق حقیقت است. محقق شدن حقیقت، جز با شناختن حق غیر ممکن است. حق دارای خاستگاه الهی است. و تقابل حق و باطل انکار ناپذیر است.