توزیع نان نیازمند سر و سامان: ++++++++++++++++++++ سرویس خبر و اجتماع +++++++++++++++++++++   خطاب به فرد مسئول در قبال توزیع نان در کلان شهر تبریز قبل از گله گذازی از اوضاع نابسامان نانوایی های تبریز، لازم می دانم به استحضار خوانندگان محترم برسانم که چهره ی شخص فرماندار تبریز برای بیش از 90% از اهالی این شهر ناشناخته است و شاید نام ایشان نیز همچنین! آرمان انقلاب اسلامی دولت خدمت گذار است. لیکن چرا این ملت نمک ناشناس چهره و نام خادم خویش را نمی شناسند!؟ شاید هم آقای فرماندار به قدری متواضع تشریف دارند که شناخته شدن خود را ریا دانسته و از آن ابا دارند! شاید هم ایشان سرگرم بنز سواری هستند!   کیفیت: عموم نانواها بدون توجه به کیفیت پخت، خود را موظف به فروش تمامیِ نان خارج شده از تنور می دانند و همچون قاضیِ یکطرفه ی دادگاهِ خود خوانده، اعتراض مشتری را وارد ندانسته و نان را به هر کیفیتی که باشد اجباراً به او می فروشند. یا به عبارت دیگر مشتری را محکوم به خرید می کنند. نکته ی دیگر افزودن مواد غیر مجازی چون جوش شیرین به نان است که علی رغم تذکرات       متعدد بازهم این کار صورت می گیرد. مسئول سلامت شهروندان در قبال مصرف این گونه نان ها کیست؟ نکته ای که اغلب توجهی به آن نداریم اینکه؛ نان یک نانوای مومن و متخلق به اخلاق ومعرفت الهی،  با نان یک نانوای لامذهب تفاوت هایی دارد! آری، یک نانوا با هر نیّتی که نان می پزد و به خورد ملت می دهد تاثیری شگرف بر اجتماع می گذارد. متولی گزینش نانوایان در جامعه ی اسلامی ما کیست؟ کمیت: محل عرضه ی نان نانوایی است. لاکن بارها شاهد بوده ایم که نانوا با وجود صف مشتریان، نان را برای فروش آزاد جمع کرده و به قیمت بیشتری به سوپر محل یا سایر فروشندگان آزاد می دهد. و هرکس حوصله ی صف ایستادن ندارد بایستی هزینه ی بیشتری برای خرید نان پرداخته و نان را از مراکز نامربوط تهیه کند. غافل از اینکه عمده دلیل ایجاد صف غالباً همین عمل نانواست.  عرضه ی عددیِ نان یکی دیگر از معضلات است. گاهی در مراجعه برای خرید نان سنگک اتفاق می افتد که نانی به بلندیِ دو وجب تحویل می گیریم و در قبال آن یکصد تومان پول می دهیم! ارائه ی نان بصورت وزنی که یک تاکید شرعی است می تواند این مقال را به سامان آورد.   نوشته شده در  پنجم خرداد 1387ساعت 20:8 ...... |     |......