عالمی دیگر بباید ساخت...

زيتون

alamydigar — Thu, 22 Oct 2009 06:54:18 GMT

زيتون معمولا در اوائل تابستان شروع به گل دادن مي کند و ميوه آن کم کم ظاهر مي شود . در اواخر تابستان ميوه آن به ثمر مي رسد . در اين هنگام زيتون سبز است و بتدريج تبديل به بنفش و قهوه اي و سپس سياه مي شود بطوريکه در اواخر پائيز که موقع برداشت ميوه است رنگ آن بکلي تيره است .

درخت زيتون قرن‌هاست كه جايگاه ويژه‌اى در فرهنگ يونان و روم باستان دارد. اين درخت به درخت مقدس معروف است. يونانيان و روميان براى گرامی‌داشت ياد مردگان درخت زيتون مى‌كاشتند. نه تنها ميوه زيتون، بلكه چوب و برگ اين درخت نيز موارد مصرف فراوانى دارند. کاشت درخت زیتون از پنج هزار سال قبل تاکنون متداول است و قدیمی ترین درخت زیتون جهان در جزیره ی کرت یونان با قدمتی دوهزار ساله هنوز هم به بار می نشیند.

ترکيبات شيميايي
زيتون رسيده در حدود 30 درصد روغن درد . اين روغن مخلوطي از اوليئک اسيد Oleic acid ، لينولئيک اسيد Linolenic acid و پال ميتيک اسيد Palmitic acid مي باشد .
روغن زيتون مايعي است زلال برنگ زرد روشن مايل به سبز يا زرد طلايي براي استخراج روغن زيتون ميوه ها را له کرده و در داخل کيسه اي مي ريزند و سپس کيسه را تحت فشار قرار داده تا روغن آن خارج شود.
البته از باقيمانده تفاله زيتون که روغن آن گرفته شده تحت اثر آب جوش حرارات و فشار روغن زيتون معمولي را استخراج مي کنند که ارزش روغن فشار اول را ندارد .
زيتون داراي آهن، سديم ، پتاسیم ، کلسیم ، فسفر، پروتئین ، ويتامين A،E،K،C و ویتامین های گروهB و مي باشد.

زیتون به عنوان سالاد و جانشین غذا استفاده می گردد.

مصرف دائمی زیتون و روغن آن ضامن عمری طولانی همراه با سلامتی است.

خواص زيتون از منظر اسلام
رسول الله(ص):" چه نیکو مسواکی است زیتون ،از درختی خجسته دهان را خوش بو می کند ،جرم دندان را می برد ومسواک من و پیامبران پیشین است ."

امام کاظم (ع): "زیتون بخور چراکه درختی خجسته است ."

رسول الله( ص): " روغن زیتون بخورید و خود را با روغن زیتون چرب کنید ؛چرا که آن از درختی خجسته است ."

رسول الله (ص):"روغن زیتون بخورید چرا که خجسته است .از آن خورش بسازید و از روغن آن برخویش بمالید چرا که از درختی خجسته بیرون می اید . "

رسول الله(ص):" روغن زیتون بخورید و خود را با آن چرب کنید زیرا در آن درمان هفتاد درد است که جزام از جمله آنهاست ."
رسول الله (ص):" روغن زیتون ،روغن پاکان و خورش نیکان است .در آن ،بدان گاه که روی می کند و نیز بدان گاه که پشت می کند برکت نهاده شده است و دوبار پاکی غوطه ور شده است . "

امام علی (ع):" با روغن زیتون بدن را چرب کنید و با آن خورش بسازید چرا که روغن نیکان و خورش برگزیدگان است دوبار پاکی در آن سوده شده و درآن بدان هنگام که پشت کندوبدان هنگام که روی می کند برکت نهاده شده است و با وجود آن هیچ بیماری ای زیان نمی زاند . "

امام صادق (ع):" اگر از بدن کسی از شما جوش یا آماسه ای بیرون زد ،آن را ببندد وبا روغن زیتون یا روغن حیوانی درمان کند . "

خواص داروئي:
زيتون رسيده از نظر طب قديم ايران گرم و قابض است و ميوه نارس زيتون سرد و خشك است و روغن زيتون گرم و خشك است . برگ درخت زيتون نيز گرم و خشك مي باشد .
دم كرده برگ زيتون داروي خوبي براي پائين آوردن فشار خون مي باشد . بدين منظور بايد 20 عدد برگ زيتون را داخل 300 گرم آب ريخته و آنرا بمدت 15 دقيقه بجوشانيد . سپس كمي قند بآن اضافه كرده و بمقدر يك فنجان دوبار در روز از آن بنوشيد . بعد از دو هفته بايد بمدت 8 روز نوشيدن اين دم كرده را قطع كنيد و سپس ادامه دهيد. روغن زيتون نرم كننده و صفرا بر است .
روغن زيتون دفع كننده سنگ كيسه صفرا است براي اين منظور بايد آنرا با آبليمو مصرف كرد .
روغن زيتون كرم كش است .
روغن زيتون براي رفع سرفه هاي خشك مفيد است .
براي رفع خارش گزيدگي حشرات ، روغن زيتون را به محل گزيدگي بماليد .
بدن بچه هايي را كه مبتلا به نرمي استخوان و كم خوني هستند با روغن زيتون ماساژ دهيد اثر مفيدي دارد
براي رفع خشکی لثه ، روغن زيتون را بر روي لثه بماليد .
براي برطرف كردن خراش و ترك پوست ، گليسيرين و روغن زيتون را بمقدر مساوي با هم مخلوط كرده و روي پوست بماليد .
دم كرده برگ درخت زيتون تب بر است .
جوشانده برگ درخت زيتون برطرف كننده نقرس و روماتيسم است .
براي سرباز كردن جوشها و كورك ها زيتون را له كرده و روي جوش يا كورك بماليد .
دم كرده و جوشانده پوست درخت زيتون تب بر و درمان كننده مالاريا است .
پماد ميوه نارس زيتون براي سوختگي مفيد است
جويدن برگ زيتون براي از بين بردن زخم هاي دهان مفيد است
براي رفع سستي فلج و لقوه و تقويت نيروي جنسي بايد 80 گرم روغن زيتون را با 14 گرم كندر و 16 گرم سياه دانه مخلوط كرده و بمدت سه روز از آن بخوريد
مصرف روغن زيتون از امراض قلبي و سرطان جلوگيري مي كند .
روغن زيتون بهترين روغن براي پخت و پز مي باشد زيرا در اثر حرارات خراب نمي شود.
معالج قولنجهای ناشی از ورم کلیه است.

زیتون ضد چاقی است. و مسمومیت ناشی از سرب کارگران چاپخانه را برطرف می کند .

مصرف زیتون و روغن آن باعث تنظیم قند خون و انسولین بدن است.

در تقویت سیستم ایمنی و تقویت مو ها و افزایش قدرت حافظه نقش مهمی دارد.

زیتون سیاه غنی از آهن است و برای مادران در دوران بارداری و شیر دهی بسیار نافع است.
ارزش غذايي اين ميوه بسيار بالاست و حاوي مواد معدني و ويتامين هاي بسياري است. مصرف روزانه 8 عدد زيتون باعث افزايش 23% كلسترول خوب و كاهش 16% كلسترول بد مي شود.
مصرف رون زيتون از امراض قلبي وسرطان جلوگيري مي کند .
و بالاخره روغن زيتون بهترين روغن براي پخت و پز مي باشد زيرا در اثر حرارات خراب نمي شود.
روغن زيتون براي هيچ کس مضر نيست و همه افراد مي توانند از آن استفاده کنند فقط ميوه تازه و ياقوتي آن معده راسست مي کند و ممکن است توليد استفراغ کنند .

منبع : کتب طب سنتی

سياهدانه:

alamydigar — Fri, 25 Sep 2009 20:08:18 GMT

شونیز بیابانی، سیاه تخمه گندم، حبه سودا، گیل نیک، علف چنگ، سیاه دانه گندم و ارکل چمن اوتی اسامی دیگر این گیاه شفابخش هستند.

سیاه‌دانه گیاهی است یک‌ساله و گلدار و بومی جنوب غربی آسیا. در ایران این گیاه به‌ویژه در اراک و اصفهان به فراوانی می‌روید. از دانهٔ این گیاه به عنوان ادویه استفاده می‌شود.

این دانه، حاوي 30 تا40 درصد ماده روغني و 0.5 تا يک ونيم درصد اسانس با بوي نامطبوع و قندهاي مختلف است. سیاه‌دانه از راستهٔ گل‌های ساعت و تیرهٔ آلالگان است.

سیاه‌دانه مزه‌ای تلخ و ادویه‌ای دارد اندکی ته‌مزهٔ توت فرنگی نیز دارد. از سیاه‌دانه در شیرینی‌جات و شربت‌ها استفاده می‌شود. بر گونه‌ای از نان پاکستانی معروف به نان پیشاوری همیشه سیاه‌دانه می‌پاشند.

خواص درمانی سياهدانه:

براي ترميم ضعف بدن و رفع مسموميتهاي خون و در موارد بزرگ بودن کبد، تهوع، شکم درد، يبوست وبراي تقويت زنان بعد از وضع حمل تجويز مي کنند.

دانه‌اش داراي اثر قاعده آور، ضد کرم، ضد باکتری، مسهل و زيادکننده ترشحات شیر است. جالب است بدانيد اثر سیاهدانه تا هفت سال در بدن باقي مي ماند.

اگر آنرا سرخ کرده(تفت دهيد) و کوبيده با روغن زيتون چند جوش دهيد و چندقطره ازآنرا دربيني بچکانيد براي ازبين بردن زکامي که همراه با عطسه زياد است مفيد خواهد بود.

ضماد سوخته آن با موم و روغن و حنا از ريزش مو و طاسي جلوگيري مي کند و در صورت مداومت باعث رويش مو مي شود.

کمپرس جوشانده ی آن بر سر زکام را درمان مي کند. و دود و بخورش حشرات را فراري مي دهد.

طبيعت آن خيلي گرم وخشک است و زيادخوردن آن براي گرم مزاجها ضرر دارد لذا آنرا با سرکه می خيسانند وميل می کنند. برای مصرف زیاد، آنرا با کتيرا می خورند تا مشکلي براي کليه ها پيش نيايد. شايد بخاطر همين طبيعت گرم، در سرکه ی ترشيجات مي ريزند تا سردي سرکه را تعديل کند.

آنرا باروغن کنجد مخلوط مي کنند تا از حرارتش کاسته شود و بر تاولهاي پوستي مي زنند.

روغن آن کاربردهاي زيادي-خصوصا در مورد ضعف جنسي- دارد روش تهيه آن به قرار زیر است.

روغن سياهدانه:

150 گرم سياهدانه را در يک ليتر آب ریخته و به آرامي حرارت دهيد تا مقدار آب به نصف برسد. بعد آنرا باروغن زيتون با بو و تصفيه نشده يا روغن کنجد مخلوط کرده و باز هم آنقدر حرارت ملايم دهيد تا آب آن بخار شود.

یک حقیقت علمی:

سياه دانه را از دو هزار سال در بسيارى از كشور ها بعنوان درمان طبيعى بكاربرده اند. روغن ثابت چهل در صد را از وزن دانه هاى سياه دانه، و روغن هاى زودگذر 1،4 % را از وزن آن تشكيل ميدهند. همچنين سياه دانه از پانزده اسيد آمینه، بروتن، آهك، آهن، سديم، و پتاسيم تشكيل مى شود.

مهمترين چند جزئى هاى فعال آن دايتيموكينون، ثموهيدروكينون وثيمول است.

نقش سياه دانه در مصونيت طبيعى تا 1986م روشن نشده بود. با پژوهش هایى كه دكتر قاضى و همكارانش در ايالات متحده انجام دادند. ثابت شد كه سياه دانه اثرى مثبت در توانا كردن سیستم ایمنی دارد.

سياهدانه در احاديث:

اميرمومنان مي فرمايند کسي نزد رسول خدا آمد و از دردي که در شکم خود داشت اظهار ناراحتي کرد. رسول خدا به او فرمود در مقداري عسل سه يا پنج يا هفت دانه سياه دانه بينداز و بخور تا به اذن خدا بهبودی يابي.آن مرد نيز اين کار را انجام دادوخوب شد.

همچنين امام صادق در داستاني از حضرت مسيح که درد پهلو گرفته بود مخلوط عسل و سياه دانه و روغن زيتون را شفاي درد پهلو ي حضرت عيسي عنوان کرده اند که به دانش نبوت از جانب خدا به ايشان تعليم شده بود.

ضمنا حضرت صادق در حديثي ديگر خوردن مقداري ازآن را در شب،علاج قطره قطره آمدن ادرار شخصي که از آن شکايت مي کرد تجويز کرد.

قال رسول الله(ص):

الشونیز دواءٌ من کل داءٍ الّا السام.

ترجمه: سیاهدانه داروی هردردی غیر از مرگ است.

پوریم ـ زیر بنای رابطه ی اسرائیل و ایران

alamydigar — Sun, 20 Sep 2009 20:55:18 GMT

« خشایار شاه در آخرین روز جشن 180 روزه که از باده نوشی سرمست بود ، دستور داد ملکه «وشتی»، زیباییش را به مقامات و مهمانانش نشان دهد (در مقابل آنان برقصد). ملکه امتناع ورزید و پادشاه بسیار خشمناک شد. در شوش یک یهودی به نام مردخای زندگی می کرد، او دختر عموی زیبایی بنام استر داشت. زمانی که قرار شد از تمام بلاد دختران زیباروی را به حرمسرای پادشاه بیاورند استر نیز همراه دختران زیبای دیگر به حرمسرای قصر شوش آورده شد. به توصیه مردخای استر یهودی بودن خود را پنهان کرده بود. استر بیش از دختران دیگر توجه و علاقه پادشاه را بخود جلب کرد بطوری که پادشاه تاج بر سر استر گذاشت و او را ملکه ساخت. استر هنوز مثل زمان کودکی دستورات مردخای را اطاعت می کرد. »

« مرد خای نیز از طرف پادشاه به مقام مهمی در دربار منصوب شد. با توصیه مردخای، استر علیه هامان « وزیرالوزرا » دسیسه کرده و شاه هامان را اعدام و املاک او را به استر می بخشد. بعد از آن پادشاه انگشتر خود را که مهر سلطانی در خاتم داشت به مردخای داد. سپس پادشاه به ملکه استر و مردخای گفت : شما می توانید حکمی مطابق میل خود بنام پادشاه برای یهودیان صادر کنید و آن را با انگشتر پادشاه مهر کنید. »

« مردخای فرمانی بنام پادشاه نوشت و آن را همه جا فرستاد. در این فرمان به یهودیان اجازه داده شده بود تا متحد شوند و بد خواهان خود را از هر قومی که باشند، بکشند و دارایی شان را به غنیمت بگیرند. تورات می گوید مردم در سراسر مملکت از یهودیان می ترسیدند. تمام حاکمان و استان داران، مقامات مملکتی و درباریان از ترس مردخای، به یهودیان کمک می کردند. و به این ترتیب یهودیان به دشمنان خود حمله کردند و آنها را از دم شمشیر گذراندند. » « در آن روز آمار کشته شدگان به عرض پادشاه رسید. او ملکه استر را خواست و گفت: یهودیان تنها در پایتخت پانصد نفر را که ده پسر هامان نیز جزو آنها بودند، کشته اند. پس در سایر شهر های مملکت چه کرده اند؟ روز بعد باز یهودیان پایتخت جمع شدند و سیصد نفر دیگر را کشتند، بقیه یهودیان در سایر استان ها هفتاد و پنج هزار نفر از دشمنان خود را کشتند. »

این تاریخِ واقعه ی پوریم به نقل کتاب استر تورات است. استر نام آخرین دفتر از کتاب تورات است که نامی از یهوه، خدای بنی اسرائیل در آن برده نشده است. این کتاب در اواخر عهد هخامنشی و یا پس از آن نوشته و به تورات افزوده شده است. مطالب کتاب استر تماماً در خدمت مصالح صهیونیست ها و فراماسون ها است . این کتاب عمق نفرت و انزجار تند یهود نسبت به غیر یهودیان به ویژه ایرانیان را نشان می دهد. آنان واقعه کشتار 75800 نفر(1) از ایرانیان را معجزه الهی می دانند و به همین مناسبت سیزدهم ماه ادار را روزه می گیرند . چهاردهم و پانزدهم ماه ادار را به رقص و پایکوبی می پردازند .

بیش از 25 قرن از این ماجرا می گذرد، لیکن مورخین غیر ایرانی، بیشتر به توصیف افتخارات دروغین سلاطین و جلال و شکوه بی همتای دربار ایران پرداخته و سلسله های پادشاهی را برایمان چنان جلوه داده اند که گویی همتایی برای آن در تمام دنیا وجود ندارد. مورخین ایرانی نیز در این مسیر گشوده شده چنان روان حرکت کرده اند که گویی تحقیقات قبلی ونتایج آن وحی مُنزَل است و امکان خدشه بر آن نیست. در حالی که حکایات نقل شده و نتایج بیان شده ی مورخین اروپایی و امریکایی که وجه مشترک شان صهیونیست بودن آن ها است، عوام و خواص ایرانی را دچار یک توهم تاریخی کرده است که هخامنشیان ابرقدرت بلامنازع جهان آنروز بوده است و جاه و جلال دربار آنان در تخت جمشید، در تمام جهان و در تمام تاریخ بی همتا بوده است.

ایرانیان هنوز از ماجرای دردناک نخبه کشی ایرانی که در کتاب استر آمده، خبری ندارند. تفاوت «مردخای» و « هامان » را در وزیرالوزرایی خشایارشاه و «استر» و « وشتی » دو ملکه ی او را نمی شناسند. علت اینست که نه در تاریخ سلسله ی هخامنشی و نه در هیچ کجای تاریخ ایران اشاره ای به واقعه ی «پوریم» نشده است. تورات توضیحی برای ترس همگانی مردم ایران از یهود ندارد. چرا در یک مملکت مستقل غیر یهودی که در تاریخ همانند ایران توصیف می شود باید همه ی قدرت در انحصار یک یهودی قرار گیرد و همه ی مقامات کشور صمٌ بکم از فرمان او حساب ببرند؟ مگر اینکه بپذیریم پادشاهان هخامنشی دست نشاندگان یهودند. آنچه تورات و یهود بر آن تاکید دارند، این است که آنان در ماجرای پوریم که هزاران نفر از هنرمندان، اندیشمندان و مردم عادی را کشته اند، یک پیش دستی و قتل عام پیش گیرانه بوده است.

واژه «هخامنش» لقبی است که پس از تسلط سلطان و نخست وزیری مردخای و انتخاب استر به عنوان ملکه و قتل عام پر خشونت مخالفان یهود در سراسر ایران «پوریم» و بالاخره تسلط کامل یهود در ایران و بین النهرین، مردم شکست خورده ایران بر قوم هخامنش نهادند و آنان را «حاخام منش» به معنای کسانی که منشِ حاخام ها یا روحانیان یهود را دارند، نام نهادند. تورات به دفعات بر تسلط کامل یهود بر دربار هخامنشیان تاکید می کند که مشروح آن را می توان در کتاب های استر، عزرا، نحمیا، دانیال و اشعیا یافت. سوالی که یهود و حامیانش هیچ گاه پاسخ نداده است علت نفرت همیشگیِ مردم سراسر خاور میانه نسبت به این قوم است. آیا سبب دشمنی همیشگی با یهود را نمی توان در رفتار حریصانه و توطئه گرانه این قوم نسبت به دیگران دانست؟ چرا بعد از گذشت 25 قرن همچنان ایام پوریم (سیزدهم ،چهاردهم و پانزدهم ماه ادار) روزهایی که به ادعای یهود، از هر یازده نفر ایرانی یک نفر کشته شده است(1) را به عنوان روز سپاسگزاری، روز امحاء دشمنان یهود و روز پوریم جشن می گیرند. بسیاری از یهودیان اروپا و آمریکا به جای پوریم، این مراسم را جشن ایرانی کشی می نامند.

بسیار خرسندم که امسال برای اولین بار مختصری از ماجرای پوریم در آستانه ی روز قدس از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. لذا بر آن شدم تا مطلب پوریم خود را پس از غنی سازی و استفاده از محضر اساتیدی چون آقای دکتر میر صادقی، آقای اسماعیلی و آقای پور پیرار در اختیار دوستان قرار دهم.

-------------------------------------------------------------------------------------------

(1)- روایت کشته شرن 75800 نفر یا یک یازدهم جمعیت ایران، نقل خود یهودیان است و معلوم نیست کشته شدگان ایرانی در واقعه ی پوریم بیشتر از این نباشد! وجود قراینی نشان می دهد که پس از دوران هخامنشی، ایران فاقد یک حکومت مرکزی است. ساخت و ساز های آثار باستانی با یک دوره ی رکود طولانی مواجه شده و پس از تخت جمشید تا حدود دوره ی صفویه اثر قابل توجهی از تمدن در فلات ایران قابل مشاهده نیست. وجود جمعیت متمرکز طبعاً حکومت مرکزی بوجود می آورد و حکومت مرکزی نمی تواند بدون دارالحکومه باشد. جمعیت متمدن باید در مملکت پهناوری چون ایران دارای امکانات تمدن باشند. لیکن پس از دوره ی هخامنشی ساخت پل ها، راه ها، کاروانسرا ها و امکانات شهری چون حمام ها و برج و باروها تا دوره ی صفویه تقریباً متوقف مانده است. تنها آثار بجا مانده ی پس از هخامنشیان در تمام فلات ایران «قلعه نشینی» است که نشانگر درگیری طولانی مدت ساکنین این منطقه با جمعیت های متجاوز است. لذا احتمال اینکه ده یازدهم جمعیت ایران در این نسل کشی بدست عمال یهود کشته شده باشند نیز وجود دارد که تحقیقات تکمیلی بیشتری می طلبد.

عسل

alamydigar — Sun, 13 Sep 2009 21:01:18 GMT

وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ * ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلاً يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ

و پروردگار تو به زنبور عسل «وحى» نمود که: «از کوه‏ها و درختان و داربستهايى که مردم مى‏سازند، خانه‏هايى برگزين! * سپس از تمام ثمرات (و شيره گلها) بخور و راه‏هايى را که پروردگارت براى تو تعيين کرده است، براحتى بپيما! «از درون شکم آنها، نوشيدنى با رنگهاى مختلف خارج مى‏شود که در آن، شفا براى مردم است؛ به يقين در اين امر، نشانه روشنى است براى جمعيّتى که مى‏انديشند.

68 و 69/ النحل

اکسیر زندگی:

عسل این هدیه ی سالم طبیعت سرشار از منافع و اکسیر حیات است. تاجایی که در کلام الهی از چهار کلمه ی شفاء سه مورد مربوط به قرآن و یکی مربوط به خاصیت شفابخشی عسل است. نزدیک به 80 درصد عسل را قندهای گلوکز و لولز تشکیل می دهند(25 تا40 درصد گلوکز و 30 تا 45 درصد لولز). بقیه ی آن شامل 15 تا 25 درصد آب، ساکارز( تا 4درصد) اسیدهای آمینه و مواد معطر است. مواد معدنیی چون مس، کبالت، منگنز، کلسیم، سدیم، پتاسیم، فسفر و آهن نیز در آن وجود دارد. ویتامین های B,C,Eو B2در آن یافت می شود. عسل عامل هضم و جذب غذا است. ضد میکروب و ضدعفونی کننده است تا جایی که می توان گفت تنها ماده ی غذایی است که هیچگاه فاسد نمی شود.

انرژی زا است و در رفع خستگی و بی حالی و تجدید قوای ازدست رفته بسیار نافع است. هضم آن بسیار آسان است و لذا برای بیماران بسیار نافع است.

برای گرفتگی صدا، سرماخوردگی و سرفه، گریپ، دیفتری، برونشیت، آنژین یا گلو درد، نفخ شکم و بی خوابی های عصبی موثر است و برای امراض کلیه و مثانه نافع است. مصرف مداوم آن علی الخصوص به همراه لیموترش یا سرکه ی سیب بصورت شربت، نشاط و جوانی را تداوم می بخشد.

مزمزه کردن مخلوط عسل با عصاره ی سیب برای آفت های دهان مفید است. و ترکیب آن با براکس درمان برفک دهان نوزادان است. به همراه دارچین مسکن خوبی علی الخصوص برای درد دندان است.

مصرف عسل به همراه موم آن درمان زخم معده بوده و موم یک پانسمان طبیعی برای زخم معده به شمار می رود.

شناختن عسل طبیعی:

برعکس تصور عمومی، هیچ راه میانبری برای شناختن عسل طبیعی وجود ندارد. امروزه متقلبین صنعت عسل آنقدر درکار خود خبره شده اند که خودشان نمی توانند عسل دست ساز خود را از عسل طبیعی بازشناسند. عسل طبیعی فقط و فقط از راه آنالیز در آزمایشگاه مواد غذایی شناخته می شود. به این نحو که هرگاه درصد ساکارز آن از 4 درصد تجاوز کند معلوم می شود که زنبور دار از شکر برای تغذیه ی زنبور استفاده کرده است. یا چیز دیگری وارد ترکیب عسل کرده است.

روش تهیه ی شهد سالم از عسل:

برخی از افراد ناآگاه برای تهیه ی شهد از عسل، از روش حرارت دادن بهره می گیرند. لازمست بدانیم هرگاه ترکیب عسل حرارت های بالای 60 درجه را تجربه کند آنزیم های مفید داخل آن بتدریج تجزیه می شوند و سمی خطرناک در داخل آن ایجاد می شود. بهترین روش تهیه ی شهد از عسل استفاده از سانتریفوژ است.

روش استفاده ی درمانی از عسل:

بهترین روش استفاده از عسل برای دریافت تمامی خواص مفید آن، استفاده از عسل بصورت شربت عسل است. روش تهیه ی آن بسیار آسان است. ترکیب یک لیوان آب با یک قاشق عسل و یک عدد لیموترش تازه یا یک قاشق سرکه ی عصاره ی سیب با چند قالب کوچک یخ را هم زده و طی پنج تا ده دقیقه به آرامی میل کنید.

استهزا

alamydigar — Fri, 11 Sep 2009 21:32:18 GMT

تذکر آن سفر کرده که برای بنده بسیار مفید افتاد:

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلاَّ كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون

30/یس

افسوس بر اين بندگان که هيچ پيامبرى براى هدايت آنان نيامد مگر اينکه او را استهزا مى‏کردند!

اندکی در لحن انتقاد های مردم از زمانه تامل کنیم. هرگاه نشانی از استهزاء در لحن شان بود بدانیم که نشانی از رسول الله در آن موضوع است.

سرکه ی عصاره ی سیب

alamydigar — Fri, 11 Sep 2009 16:27:18 GMT

سرکه های موجود در بازار که ریشه ی تهیه ی آن ها چندان مشخص نیست از تخمیر الکلی بدست می آید که غالباً ارتباطی به خرما و کشمش و انگور ندارد و معمولاً حاصل از قطران ذغال سنگ و مواد معدنی و شیمیایی دیگر است. در بهترین فرض ممکن این سرکه ها در تمام دنیا از جو و ضایعات کشاورزی تهیه می شوند.

سیب بدلیل داشتن قند، مواد معدنی و املاح فراوان و علی الخصوص پتاسیم قابل توجه، بهترین پایه برای سرکه سازی است. البته بدلیل گران بودن سیب، تولید تجارتی آن مقرون به صرفه نیست و نزدیک به ده برابر سرکه های مصنوعی قیمت خواهد داشت. در آشفته بازار مصرف مواد غذایی نیز کمتر کسی دنبال کیفیت است و بیشتر مردم سرکه ی ارزان قیمت ولی مضر را ترجیح می دهند. لاکن باید توجه داشت که سرکه ی عصاره ی سیب هیچ گونه مواد مضری به بدن نمی رساند و هیچ صدمه ای ندارد.

مصرف پروتئین های حیوانی مانند گوشت و تخم مرغ باعث افزایش غلظت خون و در نتیجه به مرور باعث افزایش فشار خون می شود. برعکس مصرف اسید های طبیعی مانند سرکه و لیمو ترش باعث رقیق شدن خون می شود و از افزایش تدریجی فشار خون طی سالیان عمر جلوگیری می کند.

اگر دستگاه گردش خون را یک بار به دقت تجسم کنید در خواهید یافت که اهمیت مصرف اسیدهای طبیعی چقدر است.

لازم است خون از میان سرخرگ ها عبور کند سپس وارد رگ های نازک تر و نازک تر شود تا به مویرگ ها که محل تبادل غذا و اکسیژن و مواد زاید سلولی است برسد، پس از عبور از مویرگ ها از طریق سیاهرگ ها بطرف قلب و شش ها هدایت شود. فشار خون همان است که خون را در این رگ ها و مویرگ ها پیش می راند. اگر خون غلیظ باشد فشار بیشتری برای حرکت دادن آن از میان مویرگ ها لازمست. لذا قلب در اثر تامین فشار بیشتر خون برای عبور دادن آن از میان مویرگ ها بتدریج فرسوده می شود و نمی تواند بدن را در یک زندگی سالم همراهی کند.

اهمیت مصرف سرکه ی عصاره ی سیب از طرفی مربوط به تعدیل فشار خون و از طرف دیگر مربوط به و جود مقادیر قابل توجهی از پتاسیم است. اگر بدن از پتاسیم محروم نماند، امکان جایگزینی انواع میکروب در آن وجود نخواهد داشت.

علاوه برآن پتاسیم برای انجام بسیاری از پدیده های بدن ضروری است. تبدیل گلوسیدها و اسید پیروویک به گلیکوژن، ترشح آدرنالین و تحریکات عصبی پاراسمپاتیک و سرانجام خنثی شدن اسید لاکتیک حاصل از انقباض عضلانی بکمک پتاسیم انجام می گیرد.

آری چنین است که غذاهای پتاسیم دار در اسلام کاملاً مورد توجه قرارگرفته و به خوردن آن ها وعده ی ثواب داده شده است.

توجه به نکته ی پایانی بسیار مهم است و آن اینکه تهیه ی سودجویانه ی سرکه ی سیب عواقب جبران ناپذیری دارد. چراکه دانه ها و بافت های چوبیِ سیب کامل در مراحل تخمیر تولید الکل چوب می کند و آن برای سلامتی و علی الخصوص بینایی مضر است. لذا مطمئن باشید که سرکه ی مورد نظر شما از عصاره ی سیب (پوره ی رقیق شده ی سیب) تهیه شده باشد.

با آرزوی سلامتی

پیام سلامتی 6:

alamydigar — Tue, 08 Sep 2009 06:37:18 GMT

مطمئن باشید شما همانی هستید که می خورید و می نوشید و تنفس می کنید. اندیشه و اعمال شما در گرو این ها است.

نکاتی در مورد روزه :

alamydigar — Sat, 05 Sep 2009 19:22:18 GMT

1- روزه یک رژیم غذایی الهی و مقدس است.

2- روزه داری به معنی یک روز نخوردن و یک شب متعادل خوردن است. روزه دارانی که در ماه رمضان بیش از سایر اوقات می خورند از درک منافع روزه محرومند.

3- روزه داری یک روند آرام بخش است. تنش های آزاردهنده را می کاهد و بی خوابی را از بین می برد.

4- روزه داری دوره ی استراحت فیزیکی بدن است و باعث کاهش فشار خون و کلسترول خون می شود.

5- باز آورنده ی جوانی است و روند پیری و کهولت را به تاخیر می اندازد.

6- روزه داری باعث توانمندی تن و روان است و در افرادی که دچار ضعف جنسی هستند باعث تقویت آن می شود.

7- می توان از ایام روزه برای ترک عادت های ناپسندی چون اعتیاد به سیگار استفاده کرد.

8- روزه داری باعث محرومیت بدن از مواد غذایی لازم نیست. بلکه این فرصت را به بدن می دهد تا بتواند در دوره ی روزه داری مواد انبار شده در بدن را مصرف کرده و باعث تسهیل در سازوکارهای بدن گردد.

9- از طب بقراط و جالینوس تا طب بوعلی سینا، تخلیه ی بدن از تمام غذاهای مصرف شده را برای درمان تمام بیماری ها به عنوان قدم اول ضروری می دانند.

10- روزه مایه ی تنظیم و تثبیت تمام فعالیت های زیستی بدن است و شخص را طوری عادت می دهد که فقط به هنگام گرسنگی غذا مصرف کند و این در تغذیه ی سالم یک قدم اساسی است.

پیام سلامتی5:

alamydigar — Fri, 04 Sep 2009 07:28:18 GMT

در بدن ما نیرویی برای زندگانی جاوید نهفته است:

هر سه ماه یکبار تمامی جریان خون بدن بطور کامل از نو ساخته می شود. سلول های بدن نیز همگی به کمک جریان خون تغذیه و ساخته می شوند. در هر یازده ماه میلیاردها سلول جدید در بدن تولید می شوند و بافت پیکر ما را تشکیل می دهند. هر هفت ماه نیز استخوان ها تجدید بافت می کنند و بار دیگر سخت می شوند.

برای این بازسازی ها بطور طبیعی هیچ محدودیتی وجود ندارد. لذا آنچه غیر طبیعی است، پیری و فرسودگی است. عامل پیری زودرس و فرسودگی بدن آدمی، تغذیه ی غلط است. بدیهی است که دو عامل در تغذیه بسیار مهم است:

1- محروم نماندن بدن از غذاهای طبیعی، مفید و سالم.

2- عدم وجود مواد سمّی و خطرناک در غذا، آب و هوایی که تنفس می کنیم.

اگر مانع رسیدن مواد مضر به بدن شویم و ازطرف دیگر تمامی مواد لازم را در اختیار بدن قرار دهیم دلیلی برای پیری نخواهیم داشت.

بدن ما مخلوق ذات بی نقص باریتعالی است. مخلوق ناقص نشانه ی خالق ناقص است و خلق معیوب و ناقص از ذات بی نقص الهی، بعید است.

تنها راز زندگی طولانی تغذیه ی سالم است. شاید علت زندگی های طولانی برخی ائمه و انبیاء نیز آگاهی عمیق آنان از قوانین تغذیه است. تاریخ شیعه امام یا پیامبری به یاد ندارد که با مرگ طبیعی بدرود حیات کرده باشد.

آری! این هم یکی از جنبه های وجودی اشرف مخلوقات است.

پیام سلامتی 4:

alamydigar — Thu, 03 Sep 2009 06:52:18 GMT

علت بیماری چیست؟ بد غذایی یا میکروب؟

برخلاف تصور عمومی، میکروب و ویروس عامل مرگ و میر انسان ها نیست. بلکه این بدغذایی است که زمینه را برای جایگزینی عوامل بیماری زا فراهم می کند. چنانچه بدن از انواع ویتامین ها و مواد معدنی علی الخصوص پتاسیم محروم نماند، امکان جایگزینی انواع میکروب در آن وجود نخواهد داشت.

آری چنین است که غذاهای پتاسیم دار در اسلام کاملاً مورد توجه قرارگرفته و به خوردن آن ها وعده ی ثواب داده شده است.

منابع غذایی دارای پتاسیم:

قسمت تلخ و پوستِ خیار، سیب و علی الخصوص سرکه ی سیب، سبزیجاتی مانند کلم و اسفناج و گوجه فرنگی و هویج، گوشت ماهی، گردو، فندق، بادام، لیمو ترش، موز، انجیر، زیتون.