امروزه خانه هامان بزرگتر و خانواده هامان کوچکترشده است. ثروتهامان زیاد اما ارزشهامان کم شده است. راحتی بيشتر اما زمان کمتر، مدارک تحصيلی بالاتراما درک عمومی پايين تر، آگاهی بيشتر اما قدرت تشخيص کمتر، متخصصان بيشتراما مشکلات بيشتر، داروهای بيشتر اما سلامتی کمتر داریم.

 بدون ملاحظه ايام را می گذرانيم؛ خيلی کم می خنديم، خيلی تند رانندگی می کنيم، خيلی زودعصبانی می شويم، تا ديروقت بيدار می مانيم، خيلی خسته از خواب برمی خيزيم، خيلی کم مطالعه می کنيم، اغلب اوقات تلويزيون نگاه می کنيم و خيلی بندرت تفکریا دعا می کنيم و خيلی زياد دروغ می گوييم.

 ساختن زندگی را فرا گرفته ايم اما زندگی کردن را نه، تنها به زندگی سالهای عمر را افزوده ايم و نه زندگی را به سالهای عمر. ساختمانها بلندتر شده اما طبع ها کوتاه تر، بزرگراه های پهن تر اما ديدگاه ها باريکتر، بيشتر خرج می کنيم اما کمتر بدست می آوریم، بيشتر می خريم اما کمتر لذت می بريم.

انسان به ماه رفته و برگشته اما قادر نيست برای ملاقات همسايه اش از يک سوی خيابان به سوی دیگر برود. فضای بيرون را فتح کرده اما عالم درون را ازدست داده، اتم را شکافته اما درون خود را فراموش کرده است. بيشتر مي نويسيد اما کمتر ياد مي گيرد، بيشتر برنامه مي ريزد اما کمتر انجام می دهد.

عجله کردن را آموخته و صبر کردن فراموشش شده، درآمدهای بالاتری کسب کرده اما اصول اخلاقی را گم کرده است. کامپيوترهای بيشتری مي سازد تا اطلاعات بيشتری نگهداری کند، اما ارتباط با نزدیکانش را فراموش کرده است. کميت بيشتر اما کيفيت کمتری دارد.

اکنون زمان غذاهای آماده اما دير هضم است، زمان مردان بلند قامت اما شخصيت های پست، سودهای کلان اما روابط سطحی، فرصت بيشتر اما تفريح کمتر، تنوع غذای بيشتر اما تغذيه ناسالم تر، رفاه بیشتر و طلاق بيشتر، منازل رويايی اما خانواده های از هم پاشيده.

 بیاییم زمان بيشتری را با خانواده بگذرانيم، غذای مورد علاقه مان را بخوريم و جاهايی را که دوست داريم ببينيم. زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلکه زنجيره ای ازلحظه های لذتبخش است. از بهترین هایمان استفاده کنيم، بهترين عطر و بهترین لباسمان را برای روز مبادا نگه نداريم و هر لحظه که دوست داريم از آن استفاده کنيم. بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدردوستشان داريم. هيچ چيزی را که مي تواند به خنده و شادی بيفزايد به تاُخير نيندازيم .

هر روز،هر ساعت و هر دقيقه خاص است وما نميدانيم، شايد آخرين لحظه باشد.